สิ้นปีแล้วยังอยู่ที่เดิม ไม่ได้แปลว่าปีนี้สูญเปล่า

โต๊ะเดิม ตำแหน่งเดิม เงินเดือนเดิม ป้ายชื่อบนโต๊ะก็ใบเดิม สิ่งเดียวที่เปลี่ยนไปจากต้นปีคือปฏิทินตั้งโต๊ะที่เหลืออยู่ไม่กี่แผ่น

ระหว่างนั้น เพื่อนคนหนึ่งเพิ่งโพสต์ว่าได้เลื่อนขั้น อีกคนย้ายงานได้เงินเพิ่ม รุ่นน้องที่เข้ามาทีหลังก็เพิ่งได้ดูแลโปรเจกต์ใหญ่ เราเลื่อนฟีดไปเรื่อยๆ แล้วคำถามเดิมก็ลอยขึ้นมาว่า "ปีนี้เราทำอะไรอยู่"

ถ้าปลายปีของคุณหน้าตาแบบนี้ บทความนี้ไม่ได้มาบอกว่าให้พอใจกับสิ่งที่มีนะครับ แต่อยากชวนตรวจสอบก่อนว่าสิ่งที่เรากำลังเรียกว่า "ไม่ไปไหน" มันไม่ไปไหนจริง หรือแค่ไม่มีป้ายแปะ

การโตมีสองแบบ แบบที่มีป้าย กับแบบที่ไม่มี

การเติบโตที่โลกมองเห็นมีป้ายชัดเจนครับ ตำแหน่งใหม่ ตัวเลขเงินเดือนใหม่ ชื่อบริษัทใหม่ในโปรไฟล์ มันประกาศได้ โพสต์ได้ ยินดีกันได้ในกลุ่มแชท

แต่การเติบโตอีกแบบไม่มีป้ายให้ใครเห็น ทักษะที่เพิ่มขึ้นจนงานที่เคยใช้เวลาสองวันเหลือครึ่งวัน ปัญหาที่ต้นปีทำให้เรามือสั่นแต่วันนี้รับมือได้แบบไม่ต้องคิด หัวหน้าที่เคยต้องตรวจงานเราทุกบรรทัดแต่ตอนนี้ปล่อยให้ตัดสินใจเองได้ ของพวกนี้ไม่มีใครมาแสดงความยินดี แต่มันคือของจริงที่ติดตัวเราไป ไม่ว่าจะย้ายไปที่ไหน

นึกถึงต้นไม้ที่ปลูกไว้หน้าบ้านครับ บางปีมันสูงขึ้นให้เห็นชัดๆ แต่บางปีดูเหมือนอยู่เท่าเดิม ทั้งที่ใต้ดินรากกำลังแผ่ออกไปไกลกว่าเดิมมาก และปีที่รากแผ่นี่แหละ ที่ทำให้ปีถัดไปมันโตพรวดได้โดยไม่ล้ม

ทำ "บัญชีความโต" 4 ช่อง ก่อนตัดเกรดปี

ก่อนจะสรุปว่าปีนี้สูญเปล่า ลองหยิบกระดาษหนึ่งแผ่น แบ่งเป็นสี่ช่อง แล้วเติมให้ครบก่อนครับ

ช่องที่ 1: ทักษะที่เพิ่ม

อะไรที่ต้นปีทำไม่เป็น หรือทำได้แบบงูๆ ปลาๆ แต่ตอนนี้ทำได้คล่อง ไม่จำเป็นต้องเป็นทักษะใหญ่โต แค่การใช้เครื่องมือใหม่จนคล่อง การนำเสนอที่ไม่สั่นแล้ว หรือการเขียนอีเมลที่คนอ่านแล้วเข้าใจในรอบเดียว ก็นับทั้งหมด

ช่องที่ 2: ปัญหาที่เคยกลัว แล้ววันนี้ทำได้

ลูกค้าประเภทที่เคยหลบ ตอนนี้รับมือได้ การประชุมกับผู้บริหารที่เคยนอนไม่หลับก่อนหน้า ตอนนี้เข้าได้แบบปกติ ความกลัวที่หายไปคือหลักฐานการเติบโตที่ชัดที่สุด แต่เป็นชิ้นที่เรามักลืมนับ เพราะพอไม่กลัวแล้ว เราก็ลืมไปว่าเคยกลัว

ช่องที่ 3: ความสัมพันธ์ในที่ทำงานที่ดีขึ้น

คนที่ต้นปียังคุยกันแบบเกร็งๆ ตอนนี้ปรึกษากันได้ ทีมอื่นที่เริ่มเดินมาหาเราเวลาติดปัญหา หัวหน้าที่เริ่มถามความเห็นเราในเรื่องที่เมื่อก่อนไม่เคยถาม ความไว้ใจแบบนี้สร้างไม่ได้ในเดือนเดียว และมันคือทุนที่จะเปลี่ยนเป็นโอกาสในปีต่อไป

ช่องที่ 4: สิ่งที่รู้แล้วว่าไม่ใช่

ปีนี้อาจทำให้เรารู้ชัดว่าไม่ชอบงานแบบไหน ไม่อยากเป็นหัวหน้าแบบไหน หรือไม่อยากอยู่ในองค์กรแบบไหน ความชัดเจนเรื่อง "ไม่" มีค่าไม่แพ้เรื่อง "ใช่" เพราะมันจะทำให้การตัดสินใจครั้งต่อไปของเราเร็วขึ้นและผิดน้อยลง

พอเติมครบสี่ช่อง Grower หลายคนจะพบว่ากระดาษไม่ได้ว่างอย่างที่คิด และหลายอย่างในนั้นคือของที่เพื่อนที่เพิ่งเลื่อนขั้นอาจยังไม่มีด้วยซ้ำ

แต่ถ้ากระดาษว่างจริงๆ ล่ะ

ก็ต้องพูดตรงๆ ครับว่ามันเกิดขึ้นได้ บางที่ทำงานไม่มีอะไรให้เราโตจริงๆ งานเดิมซ้ำทุกวัน ไม่มีโปรเจกต์ใหม่ ไม่มีใครสอน ถ้าบัญชีสี่ช่องว่างเปล่าติดต่อกันสองปี นั่นไม่ใช่เรื่องของความอดทน แต่เป็นสัญญาณให้เริ่มมองหาที่ที่รากจะแผ่ได้ การรู้ตัวว่าต้องย้ายกระถาง ก็เป็นการเติบโตอีกแบบเหมือนกัน

ปีนี้ของคุณเป็นปีแบบไหน คำตอบอยู่ในกระดาษแผ่นนั้นหลังเติมเสร็จ ไม่ได้อยู่ในฟีดของใครนะครับ

บางปีเราโตแบบมองเห็น บางปีเราโตแบบหยั่งราก

อยากได้เรื่องดูแลใจและมุมมองการโตของมนุษย์เงินเดือน ส่งถึงอีเมลทุกเช้าวันจันทร์ สมัครรับ Monday Brief ของ Chancedee ได้เลยครับ — และถ้ามีเพื่อนที่กำลังนั่งมองปฏิทินแผ่นสุดท้ายด้วยความรู้สึกเดียวกัน ส่งต่อให้เขาหน่อยนะ