หางานใหม่ ทั้งที่งานเก่ายังนั่งอยู่...ทำยังไงให้แฟร์กับทุกฝ่าย

ผมจำความรู้สึกครั้งแรกที่ส่งใบสมัครงานใหม่ ทั้งที่ยังนั่งทำงานที่เดิมอยู่ได้ดีครับ มันเหมือนแอบทำอะไรลับหลังคนที่ไว้ใจเรา พอหัวหน้าเดินผ่านโต๊ะก็รีบสลับหน้าจอ พอเพื่อนถามว่าช่วงนี้ยุ่งอะไรก็ตอบเลี่ยงๆ

ถ้าคุณกำลังรู้สึกแบบนั้นอยู่ ขอบอกเรื่องแรกก่อนเลยว่าการสำรวจโอกาสใหม่คือสิทธิ์ปกติของคนทำงาน บริษัทเองก็สัมภาษณ์คนใหม่เพื่อทีมอยู่ตลอดโดยไม่ได้รู้สึกผิดอะไร สัญญาจ้างเป็นข้อตกลงที่ทั้งสองฝ่ายทบทวนได้ ความรู้สึกผิดที่เรามีจึงไม่ได้มาจากการหางาน แต่มาจากความไม่แน่ใจว่าตรงไหนคือเส้นที่ยังแฟร์อยู่ บทความนี้จะขีดเส้นนั้นให้ชัดครับ

ยื่นเรื่องย้ายมหาวิทยาลัยได้ แต่เทอมนี้ยังต้องเข้าเรียนให้ครบ

นักศึกษาที่ยื่นเรื่องขอย้ายไปเรียนมหาวิทยาลัยอื่น ไม่มีใครมองว่าเขาทรยศที่เดิม ตราบใดที่เทอมนี้เขายังเข้าเรียน ส่งงานครบ และสอบปลายภาคเต็มที่ สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้ไม่แฟร์ไม่ใช่การยื่นเรื่องย้าย แต่คือการโดดเรียนไปสอบที่ใหม่ หรือหอบข้อสอบของที่เดิมไปเป็นของฝาก

การหางานใหม่ก็หลักเดียวกัน เส้นแบ่งอยู่ที่วิธีทำ ไม่ได้อยู่ที่การทำหรือไม่ทำ

3 เส้นที่มืออาชีพไม่ข้าม

เส้นที่ 1: ไม่สัมภาษณ์ในเวลางาน และไม่ใช้ของบริษัท

เวลางานคือเวลาที่บริษัทจ่ายให้เราทำงานของเขา การนัดสัมภาษณ์บ่ายสองแล้วบอกว่าไปหาหมอ คือจุดที่เส้นเริ่มเบลอ เพราะมันเป็นการเอาเวลาของเขามาใช้กับอนาคตของเรา ทางที่ตรงกว่าคือลาพักร้อนครึ่งวันตามสิทธิ์ นัดช่วงพักเที่ยงถ้าใกล้พอ หรือขอสัมภาษณ์ออนไลน์ช่วงเย็น ซึ่งบริษัทส่วนใหญ่เข้าใจดีว่าผู้สมัครที่มีงานอยู่ต้องการแบบนั้น และอีกข้อที่คนลืมบ่อย คืออย่าใช้โน้ตบุ๊ก อีเมล หรือไวไฟบริษัทส่งใบสมัคร ทั้งเพราะมารยาท และเพราะระบบของหลายบริษัทบันทึกการใช้งานไว้

เส้นที่ 2: งานตรงหน้าต้องไม่ตก

ช่วงหางานเป็นช่วงที่ใจเราเริ่มลอยไปที่ใหม่แล้ว แต่ตัวยังรับเงินเดือนจากที่เดิมอยู่ มืออาชีพวัดกันตรงนี้ครับ ถ้างานที่เคยส่งตรงเวลาเริ่มช้า ประชุมที่เคยตั้งใจเริ่มเงียบ ทีมจะรู้สึกได้ก่อนที่เราจะบอกใคร และชื่อเสียงที่เราสั่งสมมาหลายปีจะถูกตัดสินจากสองเดือนสุดท้ายนี้ มีวิธีง่ายๆ คือเช็กทุกสิ้นสัปดาห์ว่างานที่รับปากไว้ส่งครบไหม ถ้าครบ แปลว่าเรายังแฟร์กับที่เดิมอยู่

เส้นที่ 3: ข้อมูลภายในไม่ใช่ของขวัญไปที่ใหม่

ตัวเลขลูกค้า แผนที่ยังไม่เปิดตัว ไฟล์เทมเพลตที่ทีมสร้างกันมา เป็นของบริษัท ไม่ใช่ของเราแม้เราจะเป็นคนทำ การเอาไปโชว์ในห้องสัมภาษณ์เพื่อให้ดูเก่ง หรือหอบไฟล์ไปที่ใหม่ นอกจากผิดจริยธรรมแล้วยังเสี่ยงทางกฎหมายด้วย สิ่งที่เอาไปได้และมีค่ากว่าคือทักษะ วิธีคิด และเรื่องเล่าผลงานที่เล่าได้โดยไม่เปิดเผยตัวเลขลับ

จัดคิวสัมภาษณ์นอกเวลาให้เป็นระบบ

เริ่มจากบล็อกเวลาในปฏิทินส่วนตัวไว้ล่วงหน้า สัปดาห์ละสองช่วง เช่น อังคารกับพฤหัสหลังหกโมงเย็น แล้วเสนอช่วงนั้นให้ทุกบริษัทที่ติดต่อมา พอมีช่วงเวลาชัด เราจะไม่ต้องรีบตอบรับนัดกลางวันแบบจนมุม และใช้วันลาพักร้อนเฉพาะรอบสุดท้ายที่ต้องไปถึงที่จริงๆ ส่วนอีเมลกับโทรศัพท์ ให้ใช้ของส่วนตัวทั้งหมดตั้งแต่ใบสมัครใบแรก

จากกันแบบที่กลับมาเจอกันได้

โลกการทำงานในแต่ละสายอาชีพเล็กกว่าที่คิดมากครับ หัวหน้าวันนี้อาจเป็นลูกค้าในอีกสามปี เพื่อนร่วมทีมวันนี้อาจเป็นคนที่ที่ใหม่โทรไปถามถึงเรา การหางานแบบแฟร์จึงไม่ใช่แค่เรื่องมารยาท แต่เป็นการรักษาเครือข่ายที่เราสร้างมาทั้งชีวิตการทำงานไว้ด้วย

ไม่มีใครผิดที่อยากไปต่อนะครับ ขอแค่ Grower ที่กำลังหาที่ใหม่ ยังเป็นคนเดิมที่ทีมเก่าไว้ใจได้จนถึงวันสุดท้าย

⏱ ก้าวแรก 15 นาทีวันนี้: เปิดปฏิทินส่วนตัว บล็อกไว้สองช่วงต่อสัปดาห์นอกเวลางานสำหรับการสัมภาษณ์ แล้วย้ายไฟล์ Resume ออกจากโน้ตบุ๊กและอีเมลบริษัท ไปเก็บในบัญชีส่วนตัวให้เรียบร้อย

หางานใหม่ให้เหมือนคนที่ที่เก่าจะอวยพรตอนรู้

อยากได้เทคนิคย้ายงานแบบมืออาชีพทีละขั้น ส่งถึงอีเมลทุกเช้าวันจันทร์ สมัครรับ Monday Brief ของ Chancedee ได้เลยครับ — และถ้ามีเพื่อนที่กำลังสลับหน้าจอทุกครั้งที่หัวหน้าเดินผ่าน ส่งต่อบทความนี้ให้เขาหน่อย